Tot kort voor vrijdag 26 december bleef het spannend of het doorgang zou vinden. Als het groepshuis verhuurd werd, ging er een streep doorheen. Maar rond 14.30 uur ging de deur toch open. Daarmee begon een middag die liet zien wat saamhorigheid kan betekenen.

Binnen stond een bont gezelschap: gezinnen met kleine kinderen, tieners, ouders, stellen, paardenliefhebbers en gepensioneerden. Mensen met verschillende achtergronden en overtuigingen, maar met dezelfde wens: een paar uur samen kerst beleven. Hassan en Sascha , zorgden voor een warme basis. De ruimte was sfeervol aangekleed en dankzij de Amerikaanse Party stond de tafel al snel vol met meegebrachte salades, hapjes en drankjes.

Ongeveer vijftig gasten kwamen en gingen. De middag liep ongemerkt door tot 19.30 uur. Er werd gelachen, gepraat en soms ook stil geluisterd. Niet alles werd opgelost, niet iedereen dacht hetzelfde maar men zat wel samen aan tafel.

Misschien is dat de wens achter kerst: niet dat alles altijd harmonieus is, maar dat we, ook als het schuurt, toch de verbinding blijven zoeken.