Vlinderslag

vandaag ineens zag ik ze weer

en dacht: ze hebben het gered

ontpopte vluchtige fladderaars

wat hielden ze zich lang schuil

eentje daalt met hangende pootjes

op de grens van steen en gras

vleugels dicht, open, weer toe

dan toch doodstil en bloot

verwonderd kan ik nu langer

haar geëtaleerde Rembrandt-

warmte ondergaan; ze pronkt

met kleuren, ogen, kartelranden

dan vliegt ze zonder reden op

dartelt uitdagend om een bloem

in vrije val, geen schoolslag maar

een stil optreden in mijn tuin

dun, ijdel, broos en zo fragiel

zelf van geen kwaad bewust

wie zo kort leeft mag zich best

mooi en roekeloos voordoen

©Ton van Leijen