De Paasboodschap is mooi, maar hoop voor de volken? Voor ons dorp? Voor onszelf? We leven een comfortabel leven, de consumptie van paasproducten ligt weer hoog en we zullen dagen nodig hebben om door de restanten heen te komen. Tegelijk gaat daarin schuil ons verlangen, onze hunkering naar warmte, geborgenheid, vertrouwdheid, ontspanning en gezelligheid. De beelden van ellende in contrast met ons comfort lopen dwars door elkaar heen. Daarbij geven de dreigingen in de wereld je soms het gevoel dat we dansen op een vulcaan; bij de verschrikkelijke oorlogspraktijk kijk je het kwaad van duivelse vernietiging en barbarisme in de bek.

Kun je bij al die narigheid er nog iets tegenover stellen? Veel mensen zijn bang, angstig. Maar angst brengt an sich geen oplossing, en je mag of moet ook proberen je ertegen te wapenen. Mooi en nuchter vind ik die uitspraak van Martin Luther King:

angst klopte aan de deur

geloof deed open

er stond niemand

Daarmee zijn de bedreigingen er natuurlijk nog wel, maar we kunnen proberen elkaar te bemoedigen in het omgaan ermee.

Pasen biedt tegenwicht: er bestaat een uitweg uit ons verval. De kernboodschap biedt krachtig tegenspel om ons leven zin te geven tegen de verdrukkingen in. Het is een hoopvolle boodschap. Kijk naar de uitvoering van The Passion: in hun zorg over de schepping en in het zoeken van verbondenheid vinden allerlei mensen, niet-christenen en christenen, elkaar. Wat zou het mooi zijn als deze boodschap ons ook na Pasen brengt tot bezinning. Over hoe we onze vrijheid gebruiken, hoe we onze democratie moeten koesteren en bewaken, hoe we haat en verharding kunnen ombuigen naar respect, wederzijds begrip, vertrouwen, liefde. Niet tegenover, maar naast elkaar.

Jezus koos in zijn optreden een tegenovergestelde stijl van de ‘machthebbers’ op deze aarde: Hij kwam om de ander te dienen. Dat is ook inspirerend voor ons in onze lokale tegenstellingen, als we tenminste bereid zijn na te denken over onze eigen houding en rol. Door bij verschil van standpunt naar elkaar te luisteren, te proberen elkaar te begrijpen, wat we tegen elkaar zeggen inclusief de toon waarop we dat doen. Iemand wegzetten lost niks op. Elkaar bij tegenstellingen bevragen op hoe het aangepakt zou kunnen worden brengt eerder een oplossing dichterbij. Voor vrede, hoop en uitzicht hebben we elkaar ook na Pasen broodnodig.

Ton van Leijen (avanleijen@lijbrandt.nl)