Als vanouds

Willie Oosterhuis merkt het ook op: “Het is als vanouds. Je ziet hier nu héél veel jongeren hier. Jongens en meisjes die voor corona nog een jaar of dertien waren. Ze mochten niks. En nu mag alles. En dan maken ze dit mee. Zo’n massa, zo’n eenheid, zo’n energie. Weet je, toen ik begon te stappen, ging ik naar kleine zaaltjes. Maar zij staan hier ineens tussen duizenden mensen. Dat doet wat met je…” Ook voor organisator Eddie Mensink is het business as usual. Hij is blij dat het allemaal weer kan. “De aanloop naar het festival verliep perfect. We zijn hier maandag om negen uur ’s morgens begonnen met de opbouw en woensdag om vijf uur waren we klaar. Zulk prachtig mooi weer hebben we nog nooit eerder gehad. Maar het was zo mooi dat we vandaag nog met man en macht met grote giertanks water op het terrein hebben gesproeid. Anders zou het te veel gaan stuiven. Dat heb ik in al die achttien, negentien jaar dat we met het Mega Piraten Festijn onderweg zijn nog nooit meegemaakt.” In de tent zorgt Mart Hoogkamer voor een waar volksfeestje. Maar alles draait natuurlijk om die ene hit van hem: ‘Ik ga zwemmen’. Mart ziet dat het goed is en danst eventjes samen met Willie over het podium. En, ook niet geheel onbelangrijk, hij houdt het droog. Geen bier, ditmaal. “Het was prachtig”, stelt hij na afloop. Hij meldt ook dat hij bezig is met een nieuwe single: ‘Spaanse zon’, een cover van Bassie & Adriaan. “Waarom? Omdat het een superhit is.” Hij begint te lachen. “En die wil ik graag pikken. Of ik een fan ben? Tuurlijk! Ik heb ook contact met ze gehad. Ze vonden het onwijs gaaf. ‘Als iemand het mag, dan ben jij het’, zeiden ze. En dat vond ik een geweldig mooi compliment!”

Motor

Het festival heeft tegenwoordig veel meer te bieden dan Nederlandstalig alleen. Zo is er een kleine tent waar een après-skiparty aan de gang is. En ook is er een buitenpodium waar alles draait om happy høken. Daar zorgen de Beatrcrooks en Wim Salabim (voorheen van Poar Neem’n) voor. In een hoog tempo wisselen de DJ’s dance, tentfeesthits en boerenrock met elkaar af. Honderden tieners en twintigers feesten mee. Waarom de tent in als het buiten ook feest is? Iets verderop zitten Erik en Diana uit Oosterwolde aan een picknicktafeltje. Zo op het oog, Erik heeft een flinke baard, zou je ze eerder verwachten op een bikertreffen dan op een Mega Piraten Festijn. En deels klopt dat. Ze hebben een motor, zo vertellen ze, en ze gaan ook wel eens naar motorfeestjes, maar hun smaak is breed. Van Volbeat tot Nederlandstalig. “Ik ben meer het type van eten, drinken en vrolijkheid”, meldt Erik. “We komen hier echt voor het sfeertje. Het is ook vlak in de buurt en we zien hier veel bekenden.” Toch was het een last-minute initiatief. Diana: “We zijn hier drie jaar geleden ook geweest. We waren op vakantie toen we hoorden dat het festival dit jaar was uitverkocht. Maar vanavond besloten we nog een gok te wagen. Via via konden we nog aan kaarten komen. Dit is echt heel leuk. Het hoeft echt niet altijd onze muziek te zijn, als het maar gezellig is.” Erik: “Ik heb nog een fiets van m’n dochter geleend om hier te komen. Ik fiets nooit! Maar weet je: op de bank zitten kan altijd nog.”

Piratengebied

Wat verderop staat Niels uit Oldebroek. “Ik ben hier lopend”, zegt hij. “Dit is echt mijn ding. Ik ben helemaal gek van Nederlandstalige muziek. Dit is wat mij betreft hét feest van Oldebroek. En ik denk dat dat ook geldt voor lui uit Elburg en Doornspijk. Iedereen leeft hier naartoe. Ik bedoel: alles is er. En natuurlijk ook een tent vol BN’ers.”

Ook achter het podium is het ouwe-jongens-krentenbrood. Willie kletst bij met Arnold en Marianne van het IJsselduo. “We komen uit Kampen, maar dit is onze heimat”, stelt Arnold. “We komen hier heel vaak en hebben hier veel fans. Dit is echt wel een piratengebied. Zelf ben ik vroeger ook nog piraat geweest. Gewoon op de middengolf. Ze hebben me een keer gepakt. Toen was ik niet aan het zenden. Toen ik later ging verhuizen, kwamen ze langs en namen ze m’n zender mee.”

Vuist in de lucht

En ook die twee veteranen scoren prima bij het publiek. Vooral hun oude hit ‘Drommelse Jongen’ gaat er in als koek bij het publiek. En niet alleen bij de ouderen, ook bij de jongeren. Dat geldt ook voor de mannen van Ancora. Harm Wolters, Patrick Jongschaap en Patrick van Bree weten hun publiek ook te verbroederen. De mannen worden ontvangen met een enorm gejuich. De set is vervolgens een triomftocht. De hele tent springt, deint en zingt mee. Het bombastische geluid van Ancora, een mengelmoesje van rock, Nederlandstalig, Ierse folk en zeemansliederen, heeft ook iets dwingends… De mannen zijn zichtbaar onder de indruk van de publieksreactie. Harm kondigt geëmotioneerd en met de vuist in de lucht het laatste nummer aan: ‘Dit is voor alle boeren in Nederland en voor alle vissers in Nederland. Wij gaan voor jullie door storm en woeste regen!’ Van het gejuich krijg je kippenvel.

Huilen van geluk

“Ik ben er al sinds het begin van het Mega Piraten Festijn bij”, vertelt Harm na afloop, zichtbaar nog onder de adrenaline. “Al die tijd, al die plaatsen, maar ik heb nog nooit zoiets meegemaakt als hier. Het is ook een bijzondere dag. Patrick van Bree wordt vanavond om twaalf uur 50. En we kregen tijdens de set ook nog door dat er ruimte was voor een extra lied. Maar wat er nou echt gebeurde: ik weet het niet. Van voor tot achter, ie-de-reen deed mee. Dit is ook een beetje ons thuisgebied, dat zal er wel wat mee te maken hebben. Patrick (Jongschaap, red.) komt uit Steenwijk, ik uit Zwolle. We wisten dat we hier populair waren, maar wat hier vandaag allemaal gebeurde… Patrick (Jongschaap) zei net al dat hij wel kon huilen van geluk. En die aankondiging? Ja… ‘Door storm en woeste regen’ dragen we tegenwoordig altijd op aan de boeren en de vissers. Dát zijn de mensen die Nederland kenmerken. Ik ga hier echt niet ontkennen dat er een stikstofprobleem is, maar toch… Als je een ansichtkaart stuurt vanuit Nederland, wat staat er dan op? Een koe, een molen en een weide. Dat zijn symbolen van het land. We rijden met Ancora door heel Nederland en overal zien we die omgekeerde vlaggen. Dan denk je wel: ‘Dit mag toch niet allemaal naar de kloten gaan…”