Afkomstig van Rotterdam is zij naar Nunspeet gekomen “omdat ze wel mee moest”, zoals ze zelf zei. Haar man ging werken bij Navobi. Lang heeft ze heimwee gehad naar haar geboortestad. De Tweede Wereldoorlog is voor haar een belangrijke gebeurtenis waarin ze veel heeft meegemaakt.
Zo vertelt ze van de vele fietstochten die ze maakte in de regio om aan voedsel te komen voor het gezin. Zij is de oudste van tien kinderen en droeg daardoor mede de zorg voor de broertjes en zusjes. Hoewel ze een tijd opgenomen is geweest in het Hospice is ze nu weer in goede doen en genoot ze van het bezoek van de burgemeester en de familie waaronder een zus van 91, die ook binnenkwamen om haar te feliciteren.