Uitvaartverzorgster

wanneer een leven het begeeft

abrupt en hartverscheurend

dan weet zij zich geroepen

noodzakelijk stille regisseur

staat nabij de nabestaanden

luistert inlevend, geeft raad

stelt voor, stabiliseert, laveert

waar treurenden balans verliezen

de klap te groot om het droog

te houden, denkt mee met tekst

regelt wat onbarmhartig snel

vereist is, schikt bloemen, draagt

liturgisch bij, vaart niet uit

bij onredelijkheid, haar stem

verzacht spanning, deëscaleert

fricties, springt in het gat

dat levens schokt, troost een kind

verward door ouderverdriet

wordt geduld en gewaardeerd

in de diepte van het bestaan

leidt zij waar anderen lijden

verlicht hun zware gang

biedt hen milde ruggensteun

verhoudt zich tot de dood

met balsemend tegenwicht

eigen emotie blijft onderdrukt

maar ver van het verse graf

thuisgekomen buiten beeld

huilt ze haar eigen tranen

Ton van Leijen

DD05 11102024