RTV Nunspeet

Een origineel gedicht, in eerste instantie geschreven door dorpsdichter Eva van Keulen.

Corrie en Jan zetten zich al geruime tijd in voor het behoud van het dialect in de gemeente. Als onderdeel van de streekgroep ‘Hej ut al eheurd’ promoten ze deze unieke en historische taal op alle mogelijke manieren, zo ook door dit gedicht op traditionele wijze te laten pronken.

Zuinig zijn op dialect

Daarnaast hebben ze een maandelijks radioprogramma waarin uitsluitend ‘plat’ gepraat wordt, organiseren ze pubquizen en onderhouden ze een Facebookpagina met leuke weetjes. Want zoals de leden zelf zeggen: ‘Wuul’n mutt’n zuunnig ween op oons dialect, wat un echte taal is. Doar goan wuul’n mee bezig’.

Dankzij een subsidie van ECAL, het streektaalinstituut voor het Nedersaksisch in Gelderland, is het mogelijk geweest om dit project te realiseren. Daar is de streekgroep bijzonder blij mee. Corrie hoopt dat het dialect op den duur weer meer gesproken gaat worden, zeker onder de jeugd. “Het zou zonde zijn als dat verloren gaat.”

Het gedicht:
Letters striek’n neer
op pepier
As blooij’n dee zachjus
noar de grond dwarrel’n
Woord’n stoan nit stille,
speul’n veur oonse oog’n
In ene veuraanderen zee
in samenstelling,
in beteekenisse
Soms wat ut inhuild
wat onduudeliuk
Goa gewoon geniet’n in de stilte
luuster,
noar ut geluud van taal