Politiek column: "Burendag: oefening in noaberschap"

Het idee achter de burendag is het versterken van gemeenschapszin: dat je als buren in een straat of kleine gemeenschap samen verantwoordelijk bent voor een leefbare samenleving. Ofwel: noaberschap.

Zo’n burendag is ook een mooie gelegenheid om eens buiten je eigen bubbel contacten te maken en je blik te verbreden. Daarom ben ik dit jaar naar de open AZC-dag aan de Elspeterweg 44 gegaan. Wat trof ik daar aan?

Hier vinden zo’n 80-100 jongeren in de leeftijd van 15-18 jaar een tijdelijke huisvesting. Meer jonge vrouwen dan jonge mannen. Steeds vaker afkomstig uit Afrika (zoals Soedan en Ethiopië) en steeds minder uit het Midden Oosten (zoals Syrië). Tal van gerechten hadden ze bereid zodat je eens een andere “keuken” kon proeven. Mij smaakten de Somalische gerechten goed. Al met al een kleurrijk geheel!

Deze jongeren krijgen de eerste weken van hun verblijf in Nederland een voogd toegewezen: een jeugdbeschermer die de rol van de ouders overneemt. Tijdens deze eerste weken wordt ook bekeken welk type onderwijs voor hen passend is. Hebben ze ervaring met lezen en schrijven? Zijn ze bekend met ons latijnse schrift (abc..)? Na zo’n 3-4 weken kunnen ze op hun niveau onderwijs in Harderwijk gaan volgen.

Bijzonder ook om veel plaatsgenoten te ontmoeten die als vrijwilliger deze jongeren op weg helpen. Sommigen om deze jongeren te begeleiden naar sportieve activiteiten. Anderen om dagelijks (!) de eerste taallessen te geven. Via de Stichting Present (die nu trouwens 15 jaar actief is in Nunspeet) worden deze vrijwilligers ingezet. Mooi dat er zoveel plaatsgenoten zich inzetten!

Door Nunspeters wordt heel verschillend gedacht over asielzoekers. Daar mag iedereen zijn visie op hebben. Hoe dan ook, deze jongeren hebben een onzekere toekomst voor zich: de meeste asielzoekers worden uiteindelijk afgewezen. Na een veelal onwenselijk lange periode. Maar wie kijkt tijdens deze periode naar hen om? Wie is er een “noaber”  voor deze jongeren, zolang ze onder ons zijn?